အလိုေလာဘနည္း လြန္းလွေသာ ကန္စြန္းရြက္ခူးသူႀကီး

ဆင္းရဲလြန္းလို႔မိမိတို႔နယ္မွာ…..ကန္စြန္းရြက္ခူးၿပီး….. တာလမ္းေဘးမွာခ်ေရာင္းပါတယ္…………. သူ႔ကိုျမင္ျမ င္ျခင္း သနားၾကင္နာစိတ္ျဖစ္မိလို႔….. ကားေပၚကဆင္းသြားၿပီးေစ်းေမးၾကည့္ပါတယ္……

တစ္ရာဖိုးငါစီးတဲ့…….အကုန္လုံးဝယ္ပါမယ္အစည္းေတြေရလိုက္ပါဆိုေတာ့ ဝမ္းသာလြန္းလို႔လက္ေတြေျခေတြ တုန္လို႔… … ေဘးကလူေတြက……ဝိုင္းေရေပးရပါတယ္…….
သူကအရမ္း႐ိုးအတယ္တဲ့……ေရထမ္းေရာင္းေနတာ…….ေရပုံးေတြေခ်ာ္လဲၾကၿပီးကြဲကုန္လို႔…..

ျပန္မဝယ္ႏိုင္တဲ့ အတြ က္..အခုမွကန္စြန္းရြက္ခူးေရာင္းတာ…… တစ္ရာဖိုးငါးစီး..တဲ့…..ေစ်းထဲလည္း သြားမေရာင္းရဲ ဘူး…..လူမ်.ားရင္႐ွ က္လို႔တဲ့……..

အခုရက္အတြင္းမွစေရာင္းေတာ့…..အဆင္မေျပ႐ွာဘူးတဲ့…..သူသူကိုကို…..ဆင္းခူးၿပီးစားၾကေတာ့….. ေန႔လယ္ေလာ က္ညိဳးႏြမ္းကုန္တဲ့အစည္းေတြကို…. .ေခ်ာင္းထဲျပစ္ခ်ၿပီး…..ေရာင္းလို႔ရတဲ့…… ေလးငါးရာနဲ႔……ေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်ၿပီးအိ မ္ျပန္ေနရတယ္ဆိုတာ……

သူ႔အနားကလူေတြေျပာျပလို႔သိရပါတယ္…..

အားလုံးေရၾကည္လိုက္ေတာ့…..အစီးငါးဆယ္ေက်ာ္…………ရန္ကုန္မွာဆိုရင္တစ္စီးတစ္ရာႏွစ္ေလာက္႐ွိႏိုင္မွာပါ…..သူ႔ဆီမွာတစ္စီးႏွစ္ဆယ္ဆိုေတာ့….ဆယ္စီးႏွစ္ရာ….. အစီးငါးဆယ္မွတစ္ေထာင္က်ပ္ပဲေပါ့…..

ဒီေငြတစ္ေထာင္ဖိုးအတြက္ မနက္ဘယ္အခ်ိန္ထဲက ေရထဲဆင္းၿပီး….ကြၽတ္ေတြေျမာ့ေတြၾကားမွာ…. .မိသားစုအတြ က္ၾကိဳးစား႐ုန္းကန္ခဲ့ရပါလိ္မ့္……..

သူ႔အတြက္ေတာ့……ဒီေန႔ေတာ့….အားလုံးေရာင္းရတဲ့ေန႔ ဆိုေတာ့……လုပ္အားခေလးအျပည့္ရမယ့္ေန႔ေပါ့…… ညိဳးပုပ္လို႔ေရထဲျပစ္ခ်စရာမလိုတဲ့ေန႔ေလးေပါ့…..

မိမိကသူ႔ကိုသနားၿပီး……..ေငြႏွစ္ေသာင္းေပးပါ့မယ္…… က်ကြဲသြားတဲ့ေရပုံးေတြပါျပန္ဝယ္ဖို႔ေပါ့..ဆိုေတာ့… သူက လုံးဝမယူပါဘူးတဲ့……ပိုတဲ့ေျခာက္စီးကိုေတာင္ အစစ္ေပးၿပီး…….တစ္ေထာင္ပဲေပးပါလုတ္ေနလို႔…. .မနည္းဝိုင္းေ ခ်ာ့ၿပီး…..တစ္ေထာင္အပိုေပးခဲ့ရပါတယ္……

.ေၾသာ္……….ေက်းလက္ေတာရြာေတြမွာ….. အလြန္႐ိုးသားသူေတြ႐ွိေနပါလား…..အသိဥာဏ္ျမႇ င့္ေပးႏိုင္ ရင္..တန္ဖိုး႐ွိလိုက္မယ့္ျဖစ္ျခင္း.. ေနာက္အားတဲ႔တစ္ေန႔သူ႔ဆီျပန္သြားၿပီး…ရတဲ့နည္းနဲ႔……႐ိုးသားမႈကို…..ဂုဏ္ျပဳေပးသြားဦးမွာပါ………..သူ႔ဆီကဝယ္လာတဲ့ကန္စြန္းရြက္ေတြကိုလည္း လမ္းကအလုပ္သမားေတြကိုျပန္လွဴ.ေပးျဖစ္ပါတယ္…..

ႏွလုံးသားေမတၱာ႐ွင္

Credit – Sunthit

Unicode

ဆင်းရဲလွန်းလို့မိမိတို့နယ်မှာ…..ကန်စွန်းရွက်ခူးပြီး….. တာလမ်းဘေးမှာချရောင်းပါတယ်…………. သူ့ကိုမြင်မြ င်ခြင်း သနားကြင်နာစိတ်ဖြစ်မိလို့….. ကားပေါ်ကဆင်းသွားပြီးဈေးမေးကြည့်ပါတယ်……

တစ်ရာဖိုးငါစီးတဲ့…….အကုန်လုံးဝယ်ပါမယ်အစည်းတွေရေလိုက်ပါဆိုတော့ ဝမ်းသာလွန်းလို့လက်တွေခြေတွေ တုန်လို့… … ဘေးကလူတွေက……ဝိုင်းရေပေးရပါတယ်…….
သူကအရမ်းရိုးအတယ်တဲ့……ရေထမ်းရောင်းနေတာ…….ရေပုံးတွေချော်လဲကြပြီးကွဲကုန်လို့…..

ပြန်မဝယ်နိုင်တဲ့ အတွ က်..အခုမှကန်စွန်းရွက်ခူးရောင်းတာ…… တစ်ရာဖိုးငါးစီး..တဲ့…..ဈေးထဲလည်း သွားမရောင်းရဲ ဘူး…..လူမျ.ားရင်ရှ က်လို့တဲ့……..

အခုရက်အတွင်းမှစရောင်းတော့…..အဆင်မပြေရှာဘူးတဲ့…..သူသူကိုကို…..ဆင်းခူးပြီးစားကြတော့….. နေ့လယ်လော က်ညိုးနွမ်းကုန်တဲ့အစည်းတွေကို…. .ချောင်းထဲပြစ်ချပြီး…..ရောင်းလို့ရတဲ့…… လေးငါးရာနဲ့……ခေါင်းငိုက်စိုက်ချပြီးအိ မ်ပြန်နေရတယ်ဆိုတာ……

သူ့အနားကလူတွေပြောပြလို့သိရပါတယ်…..

အားလုံးရေကြည်လိုက်တော့…..အစီးငါးဆယ်ကျော်…………ရန်ကုန်မှာဆိုရင်တစ်စီးတစ်ရာနှစ်လောက်ရှိနိုင်မှာပါ…..သူ့ဆီမှာတစ်စီးနှစ်ဆယ်ဆိုတော့….ဆယ်စီးနှစ်ရာ….. အစီးငါးဆယ်မှတစ်ထောင်ကျပ်ပဲပေါ့…..

ဒီငွေတစ်ထောင်ဖိုးအတွက် မနက်ဘယ်အချိန်ထဲက ရေထဲဆင်းပြီး….ကျွတ်တွေမြော့တွေကြားမှာ…. .မိသားစုအတွ က်ကြိုးစားရုန်းကန်ခဲ့ရပါလိ်မ့်……..

သူ့အတွက်တော့……ဒီနေ့တော့….အားလုံးရောင်းရတဲ့နေ့ ဆိုတော့……လုပ်အားခလေးအပြည့်ရမယ့်နေ့ပေါ့…… ညိုးပုပ်လို့ရေထဲပြစ်ချစရာမလိုတဲ့နေ့လေးပေါ့…..

မိမိကသူ့ကိုသနားပြီး……..ငွေနှစ်သောင်းပေးပါ့မယ်…… ကျကွဲသွားတဲ့ရေပုံးတွေပါပြန်ဝယ်ဖို့ပေါ့..ဆိုတော့… သူက လုံးဝမယူပါဘူးတဲ့……ပိုတဲ့ခြောက်စီးကိုတောင် အစစ်ပေးပြီး…….တစ်ထောင်ပဲပေးပါလုတ်နေလို့…. .မနည်းဝိုင်းေ ချာ့ပြီး…..တစ်ထောင်အပိုပေးခဲ့ရပါတယ်……

.သြော်……….ကျေးလက်တောရွာတွေမှာ….. အလွန်ရိုးသားသူတွေရှိနေပါလား…..အသိဉာဏ်မြှ င့်ပေးနိုင် ရင်..တန်ဖိုးရှိလိုက်မယ့်ဖြစ်ခြင်း.. နောက်အားတဲ့တစ်နေ့သူ့ဆီပြန်သွားပြီး…ရတဲ့နည်းနဲ့……ရိုးသားမှုကို…..ဂုဏ်ပြုပေးသွားဦးမှာပါ………..သူ့ဆီကဝယ်လာတဲ့ကန်စွန်းရွက်တွေကိုလည်း လမ်းကအလုပ်သမားတွေကိုပြန်လှူ.ပေးဖြစ်ပါတယ်…..

နှလုံးသားမေတ္တာရှင်

Credit – Sunthit